W październiku 1944 roku oddziały Armii Czerwonej dotarły do wschodnich granic Prus Wschodnich. Dlatego też 20 listopada 1944 roku główną kwaterę przeniesiono do Zossen w pobliżu Berlina. Dwa dni później, wydano rozkaz zniszczenia Wilczego Szańca. Jego wykonanie nastąpiło nocą z 24 na 25 stycznia 1945 r. Potężne betonowe kloce leciały w powietrze na odległość 20-30 metrów. Jak zeznają świadkowie, na skutek wstrząsów popękał lód na pobliskich jeziorach Moj i Siercze. Szacuje się, że do wysadzenia jednego bunkra zużyto około ośmiu ton trotylyu.

27 stycznia 1945 r. oddziały Armii Czerwonej zdobyły bez walki byłą wojenną kwaterę Hitlera.

Rozminowanie terenu trwało aż do roku 1955. Odnaleziono i zabezpieczono ponad 54 tys. min. Łącznie trzeba było rozminować 72 ha lasu i ponad 52 ha gruntów. Osiedlająca się po wojnie w pobliżu Kętrzyna ludność polska wykorzystywała materiały budowlane - często nie zużyte podczas budowy Wilczego Szańca - do własnych celów gospodarczych. Stąd wywożono cegłę, stal zbrojeniową, boazerię, kostkę kamienną, przewody miedziane i aluminiowe, rury kamionkowe oraz siatkę maskującą.